Ο Αύγουστος θα έπρεπε να καθιερωθεί κι επίσημα ο μήνας των πανηγυριών! Διότι, μεταξύ μας τώρα, τι να το κάνεις το καλοκαίρι εάν δε χορέψεις καλαματιανό υπό τη φωνή του τοπικού σταρ τραγουδιστή και με τον αντίλαλο να ακούγεται μέχρι το δίπλα χωριό; Κι όλο αυτό να συμβαίνει κάτω από το υπέροχο άρωμα τσίκνας του σουβλατζή που ψήνει και της φτηνής μπίρας και του βαρελίσιου κρασιού που ρέουν άφθονα!
Έχεις ζήσει όντως ελληνικό καλοκαίρι αν δεν ακούσεις τον αοιδό να κόβει το τραγούδι στη μέση για να πει «το όχημα ΥΖΧ 5678 παρακαλώ ενοχλεί» και να συνεχίζει ανενόχλητος το ρεπερτόριο του;
Εκτός αυτών, τα πανηγύρια είναι ένας μικρόκοσμος που παρουσιάζει την κοινωνία μας μέσα σε ένα βράδυ. Εκεί εξάγουμε τον πραγματικό μας πολιτισμό! Κάθε άτομο και μια κατηγορία, με τους πιο τρανταχτούς τύπους που δε θα λείψουν ποτέ να είναι οι παρακάτω:
Ο μόνιμα μεθυσμένος
Υπάρχει περίπτωση να πας σε πανηγύρι και να μην πέσεις πάνω στον τυπά που έχει κατεβάσει μισό καφάσι μπίρες και 5 καραφάκια κρασί στα πρώτα 30 λεπτά, αγκαλιάζοντας κόσμο όσο το πουκάμισό του (ανοιχτό να φαίνεται το δασύτριχο στήθος) στάζει από ιδρώτα; Τον τύπο αυτόν συνήθως θα δεις να τον κυνηγάει η δύσμοιρη γυναίκα του, που τον παρακαλάει να πάνε σπίτι, αλλά για αυτόν η βραδιά δεν έχει ξεκινήσει καν!
Ο πέφτουλας μπουζουξής της ορχήστρας
Το σιγανό ποταμάκι που δίνει την εντύπωση πως είναι ήσυχος και κάνει τη δουλειά του. ΝΟΜΙΖΕΙΣ. Ο τύπος έχει πάρει το χρόνο του για να κοζάρει τις κοπέλες που χορεύουν, ώστε όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή και φυσικά το κατάλληλο τραγούδι, να τους κλείσει το μάτι όλο νόημα! Στάνταρ κομμάτι στο ρεπερτόριό του το «Αγαπώ μια πιτσιρίκα», μιας και είναι από τα αγαπημένα του. Ε σε πιάνει μια αηδία.
Αυτός που δε βάζει κώλο κάτω
Πού τον ψάχνεις πού τον βρίσκεις, είναι μονίμως στην πίστα, καθώς ξέρει όλα τα τραγούδια απ’ έξω κι ανακατωτά. Ο τύπος αυτός ζει κι αναπνέει για τα πανηγύρια! Είναι μάστερ του δημοτικού και του νησιώτικου, ολίγον μεθυσμένος, χορεύει τα πάντα, ενώ πάνω στο τσακίρ κέφι μπορεί να αρπάξει το μικρόφωνο και να τραγουδήσει δυο νότες (τελείως φάλτσες). Είναι αυτός που κρατά ζωντανό τον παλμό του γλεντιού μέχρι τις πρωινές ώρες, αφήνοντάς σε να αναρωτιέσαι πώς αντέχει να χορεύει ασταμάτητα!
Αυτός που ήρθε για το φαΐ
Τι τραγούδια, χοροί και ιστορίες του λέτε εσείς τώρα; Πηγαίντε να χορέψετε όσο ο τύπος αυτός θα είναι στην ουρά για καλαμάκια και θα φτιάχνεται με τη μυρωδιά της λαδορίγανης! Θα επιστρέψει πίσω με το ταψί – κυριολεκτικά – που μόλις αγόρασε και θα κάθεται να τα απολαμβάνει όλα ένα-ένα με το χαμόγελο (και το λάδι) στα χείλη. «Τέτοια σουβλάκια δεν ξανάφαγα!»
Αυτός που λογικά πρώτη φορά βγήκε από το σπίτι του
Ο ορισμός του ξεβιδώματος σε ένα πρόσωπο! Όσο οι άλλοι χορεύουν σε κύκλο, αυτός είναι στη μέση μόνος του και δίνει πόνο με ένα συνδυασμό χορού της κοιλιάς με μπατσάτα και ζεϊμπέκικο! Συνήθως γελάει με την ψυχή του σε κάθε βλακεία που θα ακούσει και ειλικρινά στο τέλος της βραδιάς δεν ξέρεις εάν είναι μεθυσμένος, μαστουρωμένος, ή απλά δεν έχει ξαναδεί κόσμο με τα μάτια του!
Το στραβόξυλο
Ο τύπος αυτός κάθεται σε μία γωνία χωρίς να μιλάει και πάντα κάποιος θα έρθει να τον τσιγκλίσει και να τον τραβήξει να σηκωθεί στην πίστα. Από το στόμα του δε θα ακούσεις άλλες φράσεις εκτός από «Δε μου αρέσουν αυτά» και «Δεν ξέρω να χορεύω», ενώ το μέγιστο που μπορεί να κάνει είναι να βαρέσει κάνα παλαμάκι. Αλλιώς, σκρολάρισμα στο κινητό its is. Μα πώς μπορεί κανείς να αντισταθεί στο χωριάτικο πανηγύρι, δεν μπορώ να το καταλάβω!
Ο ροκάς που κρυφογουστάρει
Αυτός κανονικά ήρθε με το ζόρι, ύστερα από τα παρακαλετά των φίλων να μη χαλάσει η παρέα. Ντυμένος σαν να βγήκε από συναυλία των Scorpions (τη γνωστή, την τελευταία), κάθεται σε μία γωνίτσα αμίλητος, ακούνητος, ανέκφραστος. Τα σνομπάρει λίγο τα πανηγύρια και φαίνεται να μην περνάει καθόλου καλά. Όλα αυτά μέχρι να τον πιάσει το αλκοόλ και να μπει το «Έλα να πάμε στο νησί η μάνα σου εγώ και εσύ». Εκεί από χεβιμεταλάς μετατρέπεται σε Παρασκευάς από τα Μέθανα.
![](https://www.neopolis.gr/wp-content/uploads/2022/07/στα-αρχιδια.gif)
Ο «Στο δικό μου το χωριό κάνουν καλύτερα πανηγύρια»!
Άλλη γιο δεν έκανε, μόνο η Μαριώ το Γιάννη λένε στο χωριό μου (δε λένε, αλλά προχωράμε)! Έτσι κι αυτός ο τύπος, μπορεί να έχει κάνει τουρ σε όλα τα πανηγύρια της Ελλάδος, αλλά πάντα θα βρίσκει αφορμή να μιλήσει για εκείνο στο προσωπικό του χωριό. «Ωραία είναι, αλλά στο χωριό μου έχουν καλύτερη μουσική», «Καλά, στο χωριό μου μαζεύει πολύ περισσότερο κόσμο.», «Αν σου αρέσει εδώ, πρέπει να δεις στο χωριό μου τι γίνεται!». Ε πήγαινε κι εσύ στο χωριό σου να ησυχάσουμε!
Η υπερβολική
Συνήθως πρόκειται για κοπέλα, η οποία είναι η προσωποποίηση του τραγουδιού «μία μοντέρνα από την Αθήνα», που φυσικά και θα το χορέψει πρώτη πρώτη μόλις παίξει, παρόλο που δεν είναι καν Αθηναία! Με το ντύσιμο να θυμίζει την Κορίνα από τα «Εγκλήματα» – ένα κραγιόν φούξια και ένα άρωμα πατσουλί – καταφτάνει στο πανηγύρι για να κλέψει τις εντυπώσεις. Είναι σαν να το περιμένει όλο το χρόνο, αφού ξέρει ότι θα τραβήξει τα βλέμματα και οι επίδοξοι γαμπροί του χωριού θα ρωτήσουν για την προίκα της.
Ο βλαχοδήμαρχος
Κάθε χωριό έχει τον δήμαρχό του, αλλά στάνταρ έχει και τον βλαχοδήμαρχό του. Αυτός είναι κάτι σαν το popular kid του σχολείου, αλλά σε πιο αναβαθμισμένη version. Θα χαιρετήσει κυριολεκτικά τους πάντες, θα καθίσει σε όλα τα τραπέζια, θα απευθυνθεί σε όλους ως «αδερφέ μου» και γενικά όπου κι αν γυρίσεις να κοιτάξεις, είναι εκεί! Μη σου πω θα αρπάξει και το μικρόφωνο να ευχαριστήσει έναν έναν τους παρευρισκόμενους. Ώρες-ώρες νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε γάμο κι αυτός είναι ο γαμπρός…
Το μόνο σίγουρο είναι πως είμαστε για τα πανηγύρια, and that’s cool!